Je had gelijk, Varinia.
Alleen wraak is niet genoeg.
Als je wordt als je vijand, verlies je van hem.
Maar het is niet belangrijk of wij blijven leven of sterven.
We hebben iets nieuws gecreëerd, al was het kort.
Een wereld zonder slaven.
En wie vertelt dat als jij sterft?
Blijf leven, zodat ik voortleef.
Zodat wij voortleven.
Zodat het niet voor niets was of wordt vergeten.
Zag je hoe hij naar je keek, Varinia?
Nee.
Gallië, 72 v. Chr.
Bovendien kan het me niet schelen.
Hoe keek hij dan?
Hoe keek hij? Zeg op.
M'n kind.
Ik heb je beloofd dat ik ons verhaal zou vertellen.
Het begon in een klein dorp hier in Gallië, waar ik ben geboren als vrije vrouw.
De Romeinen hebben m'n wereld verwoest en me tot slaaf gemaakt.
Niets of niemand kon tegen de Romeinen op.
Maar Rome zelf was verscheurd.
Er waren bloedige burgeroorlogen...
tussen de plebejers en hun rivalen, de patriciérs...
geleid door senatoren als Marcus Crassus, de rijkste man ter wereld.
Als kind had hij z'n vader vermoord zien worden op het Forum.
Crassus was herrezen uit de as van de nederlaag van z'n familie...
en had zich onbeperkte rijkdom en ambitie verworven.
Z'n ambitie werd alleen begrensd door z'n rivalen, zoals Antonius Agrippa.
De burgeroorlogen waren voorbij. Mannen lachten weer naar elkaar.
Maar het vechten hield niet op.
Agrippa. Vis je naar stemmen?
Ik geniet gewoon van onze democratie.
Een nieuwe wijn. Uit Spanje.
Heerlijk. Maar ik vind je draagster leuker.
Is er ook nieuws uit Spanje?
Een grote overwinning van Pompejus. - Alweer?
Het begint saai te worden.
Ik troost me met de gedachte aan hoe Crassus zich moet voelen.
Pompejus is geen groot strijder.
Ik heb gehoord dat hij zo dik is dat hij haast niet op z'n paard past.
Je kunt zeggen wat je wilt, maar Pompejus doet wat hij moet doen.
Vieze Gallische boeren overwinnen...
is niet echt een militair hoogtepunt.
Ze zeggen dat hij consul wordt.
Deze druif...
bevalt me niet.
Meer wijn.
Ik denk dat ik je vrouw even ga lenen, Cornelius.
De rijkdom van een man als Crassus bleek uit goud en zilver...
maar werd echt gemeten in vlees.
Duizenden slaven.
Ze leefden hun korte levens in een wereld vol lijden...
als speelbal van hun meesters.
Geen Romeins burger stond bij ze stil.
Gegroet, burgers.
Vandaag hebben we een groep barbaren uit Gallië...
met dank aan de grote Pompejus.
Ahoi, Batiatus. Wat brengt jou hier vanuit Capua?
Hetzelfde als u, denk ik.
Ik heb nieuwe voorraad nodig.
Een eenvoudige plattelandsman kan het niet winnen van een senator.
Ik kan net zo goed naar huis gaan. - Eenvoudige plattelandsman?
Je hebt de beste gladiatorschool van heel Italie.
U vleit me. - Nee, helemaal niet.
Kijk, hoe mooi. En maagd.
Een maagd? Gezien de lust van onze fronttroepen, betwijfel ik dat.
Maagd zijn wordt overgewaardeerd.
Gewoon een excuus voor een hoge prijs.
Goede tanden.
Brede heupen. Goed om mee te fokken.
Geweldig.
Ze ziet er goed uit, dat is waar...
maar die Galliërs hebben dun bloed.
Ze overleven de winter vaak niet. Geldverspilling.
Ben je verliefd, Batiatus?
Maak je geen zorgen, vriend, ik bied niet tegen je op.
Dat waardeer ik, senator.
Misschien heb ik ooit een gunst nodig.
Natuurlijk.
500 sestertien.
Verkocht.
Hoe kan de Senaat Pompejus boven jou verkiezen als consul?
Het zou weinig schelen.
Ik heb een cadeau voor je.
Het is prachtig.
Je bent te goed. - Echt waar?
Misschien heb je gelijk.
In de armen van de rijkste man van Rome...
en de beste vriend van d'r man... - Laat zien.
was 't Helena te vergeven dat ze de herkomst van die armband niet kende.
Wat is de hel?
De hel is waar de eenvoudigste handeling pijnlijk wordt.
Waar lopen pijn doet...
en ademen, zelfs denken.
De goudmijnen van Egypte waren een hel.
Onder de Thracische slaven die 'n vroege dood wachtte...
was er één die de Romeinse wereld zou doen wankelen.
Z'n naam was Spartacus.
Oprapen.
Raap op.
Ophouden.
Dus het is een Thracier?
Erger. Het is een beest.
Mooi. Dat is nog beter.
Je hebt geluk, Thracier.
Wat is dit hier?
Doorlopen.
Vers vlees.
Hou je mond. Aan het werk.
Jullie stinken, dieren. Ga je wassen.
Deze kant op.
Dit moet allemaal in dunne plakjes. - Dit is nog te slecht voor een hond.
Hier wen ik wel aan.
Ik ben Gannicus. Dit is Spartacus.
David de Jood. Hij praat nooit. Sommigen zeggen dat hij dat niet kan.
Zijn jullie Thraciers?
Het publiek houdt van Thraciers. - Stil, Nordo. Eten.
En hoe heet jij, vriend?
Je bent m'n vriend niet. Ik wil je naam of je verhaal niet horen.
Waarom niet?
Ik kom je misschien in de arena tegen. Dan maak ik je dood.
Kom maar op.
Je krijgt nog genoeg kansen om te vechten.
Wacht maar tot het moet. Eten.
Jullie zijn vast de nieuwe Thraciers.
Ik herken Thraciers altijd, aan de stank.
Jij moet Crixus zijn. - Je hebt van me gehoord.
Wie niet? Crixus met de grote neus. Geen wonder dan je ons kon ruiken.
Genoeg.
Naar jullie cel. Nu.
Vooruit, slaven.
Jij daar, Spartacus.
Waar heb je leren vechten?
Als een Romein je wat vraagt, geef je antwoord, slaaf.
Van vechten tegen Romeinen.
Crassus. Wat een aangename verrassing.
Ik wist niet dat jij je nog verwaardigde je in de openbare baden te vermaken.
Ik minacht het publiek niet.
Je houdt van de mensheid. Je hebt alleen een hekel aan mensen.
Waarom hebben zij die het meest vóór het bewind van het gepeupel zijn...
het meeste voordeel van de inhaligheid en domheid van het volk?
Waarom willen de rijken toch altijd hervormingen...
nadat ze rijk zijn geworden en niet ervoor?
De republiek was een prima staatsvorm...
toen Rome een achtergebleven stadstaat was.
De tijden zijn veranderd. Rome heerst nu over de wereld.
En één man met een sterke visie moet heersen over Rome.
Dus wie moet de macht hebben?
De geschoolden? De rijken? De aristocraten? Crassus?
Of Pompejus?
Volgens Plato moet leiding worden overgelaten aan geschoolden.
Dus Pompejus valt af. Julius Caesar zul je bedoelen.
Weet je wat ze over hem zeggen?
Man van alle vrouwen en vrouw van alle mannen.
Je hebt gelijk. Pompejus wil te veel.
Als hij niet uitkijkt, hangt z'n hoofd straks op het Forum...
zoals dat van je vader en je broer.
Heb ik iets verkeerds gezegd?
Dit is het Romeinse korte zwaard...
de gladius, waarnaar jullie zijn genoemd.
55 cm lang. Bijna anderhalve kilo.
Een steekwapen voor dichtbij.
Als je hier een man mee doodt, kun je z'n zweet ruiken...
z'n adem proeven.
Maar jullie hoerenzonen zijn de gladius nog niet waardig.
Jullie gebruiken deze houten zwaarden...
zolang jullie van mij leren.
Jij daar, slaaf.
Oprapen.
Kom maar op.
Opnieuw.
Te traag, slaaf. Raap hem op.
Te traag.
Cinna.
Wat vind je van onze Thracische slaven? Goed, toch?
Ze hebben pit, maar niet echt talent.
Dus jij denkt dat ze geluk hebben?
En Cinna...
deze jongen was erg duur.
Beschadig m'n eigendom niet.
Genoeg. Ga. Breng haar.
Kom.
Kom hier.
Heel goed.
Beter.
Kom.
Laat me je haar ruiken.
Weet je...
Ik kan een heel goede meester zijn.
O ja. Nu, nu.
Kus me. - Nee.
Hou haar vast.
Hoe gaat het met je neus? - Je hebt geluk gehad.
Moet ik hem weer breken?
Waar heb je met Romeinen gevochten? - In Thracie.
En jij? - In Gallië, waar ze me hebben gevangen.
En later in Sicilie bij de slavenopstand.
Opstand? Jij? - Twee keer.
De Romeinen waren doodsbang voor ons. Nog steeds.
Nu doden ze mannen om erover te kunnen praten.
Waarom is het mislukt?
Romeinen zijn als korenmolens.
De steen blijft draaien.
Hoe vaak je ook aanvalt, uiteindelijk word je vermalen.
Sneller.
Al jullie kracht gebruiken, hoerenzonen.
Waarom gebruiken Afrikanen speren en netten?
De Romeinen vinden het leuk om vissers van ons te maken.
Ik was boer. Ik had nog nooit een net gezien toen ik hier kwam.
Nordo, hij zoekt problemen. Laat hem.
Laten ze het mes wel eens tegen de speer vechten?
De speer wint altijd.
Genoeg gepraat. Aan het werk.
Opschieten, tuig.
Hou je lichaam achter de slag.
Goed zo, Draba. Duw hem terug.
Sneller.
Harder. Zijn jullie mannen of vrouwen?
Morgen hebben sommigen van jullie de eer...
te vechten in de arena van Capua.
Het enige wat telt, is dat jullie goed en moedig vechten.
Als je dat doet, kunnen zelfs de verslagenen genade krijgen.
Maar als dat niet jullie lot is...
verwacht het publiek dat jullie de dood eervol tegemoet zien.
Op de Romeinse manier. Zo.
Spartacus, kniel.
Een verslagen gladiator kan om genade smeken...
door z'n hand zo op te heffen.
De doodsteek wordt met één slag op de nek toegediend.
Hier.
Zo sterft een gladiator uit het huis van Batiatus.
Wat is er, Thracier? Geen trek meer? Eet. Drink.
Morgen gaan we dood. - Ik ga morgen niet dood.
De goden beslissen wanneer we sterven.
Ik geloof niet in de goden. - Geloof je niet in de goden?
Ik zie alleen maar sterren aan de hemel.
Godslasteraar. Daarvoor kun je worden gedood.
Geen bliksemschicht.
Waar geloof je dan wel in? - In ons.
Onze wilskracht. Wij beslissen wanneer en hoe we sterven.
Eet toch maar. Je hebt kracht nodig voor vanavond.
Wat gebeurt er vanavond? - Oorlog, kleine Thracier.
Zoete oorlog.
Stilte. Ga zitten.
Wat wijsheid.
Een man is niets waard in de arena als z'n ballen zijn verdroogd.
Een gladiator is geen drager.
Het is een man.
En een man heeft een vrouw nodig.
Stilte.
Aan degenen die morgen vechten...
leen ik graag deze lieftallige dames.
Maak er gebruik van.
En laat me morgen zien dat jullie mannen zijn.
Deze is voor jou.
Stommeling. David vecht morgen niet.
Crixus.
Jij houdt van wild, Thracier. Hier.
Batiatus wil dat ze volgzamer wordt.
Zorg ervoor.
Ik ben Spartacus.
Hoe heet jij?
Je hebt het koud. Alsjeblieft.
De stenen zijn koud 's nachts.
Slaap daar maar. Ik laat je met rust.
Wakker worden, hoerenzonen. In het gelid bij de deuren.
Opschieten.
Ik heet Varinia.
Schiet op. Eruit.
Jullie verdedigen vandaag de eer van het huis van Batiatus.
Als je dat niet doet, zul je spijt krijgen dat je geboren bent.
Waar gaan ze naar toe? - Naar Capua.
Ze vechten vandaag.
Die Thracier die Spartacus heet. Is die goed?
Ik weet het niet. Hij is wel anders.
Hoezo?
Alle gladiatoren hier zijn sterke mannen. Dapper.
Maar het blijven slaven. Ze accepteren het. Hij niet.
Hij houdt het niet lang vol.
Jij was toch bij hem, gisteren?
Ja en nee. - Jij daar.
Kom hier.
Je gaat met me mee naar de spelen...
maar als je voor problemen zorgt...
zorg ik ervoor dat ons vorige samenzijn lijkt op de liefkozing van een moeder.
Zorg dat je schoon bent.
In het gelid.
Ik stel je bijdrage aan m'n spelen op prijs, Batiatus.
Maar weinigen begrijpen de financiele last die ik moet dragen...
in deze saaie provincien.
Bedankt. En ik stel uw geleende troepen ook op prijs.
Beveiliging van een instituut als het mijne is ook niet goedkoop.
Voor wat hoort wat.
Natuurlijk. Meer wijn.
Een perfect gerijpte peer.
Wel wat beurs. - Een disciplineringsprobleem.
Er wordt aan gewerkt, hé?
Ja, meneer.
Wie zijn dat, aan de kruizen? - Brandstichters.
Ze dragen de tunica molesta, gedrenkt in pek.
Denk je al anders over de goden?
Als er goden in deze wereld zijn, zijn ze niet hier.
Verbranden.
Crixus tegen Gaius.
Gannicus tegen Antonius.
Spartacus tegen Commodus.
Die nieuwe gladiator: Spartacus, is dat echt een Thracier...
of nep je ons nog steeds met Grieken?
Hij is echt, door en door.
Is hij goed?
Cinna vindt hem geweldig. Ja toch?
Heel goed. Duizend op Spartacus.
Doodmaken.
Dood.
Ben je gewond?
Ik dacht dat ik in de mijnen de mens op z'n slechtst had gezien.
Ik had het mis.
Een slaaf heeft geen keus. - Ik wel.
Degenen die kijken, houden van bloed en dood.
Goed gedaan.
Harder. Sneller. Met al je kracht.
Kom je niet bij me, Spartacus?
Omdat Cinna het heeft bevolen? - Daarom.
En omdat Thraciers kuis blijven tot ze trouwen.
Slaven trouwen niet. - Ik zou met je trouwen.
Voor trouwen is een geestelijke nodig. Je gelooft toch niet in de goden?
Ik geloof in wat ik zie, hoor en voel.
Mijn stam gelooft dat de mens door de goden is gemaakt.
Dat ze in ons leven. - We zijn van vlees en bloed, meer niet.
Dat zijn dieren. De Romeinen zeggen dat we dieren zijn.
Dat we geen ziel hebben.
Je durft niet te zeggen dat je het eens bent met de Romeinen.
Ik heb nooit iemand zoals jij ontmoet, Varinia van Gallië...
en ik hou van je.
Wil je met me trouwen?
Waarop zou je dan je belofte afleggen?
Op het bloed dat in m'n aderen stroomt en op m'n ademhaling...
ben ik de jouwe tot de dag waarop ik sterf...
en er zal niemand anders zijn dan jij, dat zweer ik.
Op het bloed dat in m'n aderen stroomt en op m'n ademhaling...
ben ik de jouwe... - Tot de...
Tot de dag waarop ik sterf.
En in het leven daarna.
Hoe weet je dat er daarna leven is? - Dat geloof ik.
Er zal niemand anders zijn dan jij.
Dat zweer ik.
Dood.
Meester, er is bezoek uit Rome.
Cornelius Lucius en z'n vrouw Helena. En Marcus Crassus.
Marcus Crassus is hier en je laat hem buiten wachten?
Edele Crassus. U bewijst me een grote eer.
Ik ben Lentulus Batiatus. Gaat u zitten.
M'n instituut en ik staan tot uw dienst.
Wat wijn om het stof weg te spoelen...
en misschien wat honingijs?
Hoe kan ik u van dienst zijn? - M'n vrienden en ik hadden graag...
een privé-voorstelling van enkele Thraciers gezien.
Een uitstekende keus. U bent duidelijk een kenner.
Tot aan de dood.
Dat is een ongebruikelijk verzoek voor een privé-voorstelling.
U maakt een grap. Heel goed. Heel amusant.
Ik lach niet.
Natuurlijk niet. U vroeg dus om Thraciers.
Dat betekent dat u goed zwaardwerk wilt.
Ik heb het beste ter wereld.
Maar als u tot aan de dood wilt, ziet u geen nuance...
en ziet u geen finesse.
U ziet zeker geen kwaliteit. Mevrouw.
Ik ben geen slager, ik ben een artiest.
Ik wil u een goed gevecht geven.
Een goed gevecht. Tot aan de dood.
Ik wil moed zien.
Ik wil passie zien.
En ik wil vooral het einde zien.
Maar tot aan de dood kost meer.
25.000 denarii. - Daar kun je een olifant voor kopen.
Afgesproken.
En ik wil niet bedrogen worden.
Geen zandhappen en doen alsof er gestorven wordt.
Als een van de twee neergaat, of als ze allebei neergaan...
wil ik dat een van de oefenmeesters hun de keel afsnijdt.
Dat moeten ze beseffen.
Ik geef u 10.000 vooraf...
en de rest als we tevreden zijn gesteld.
Let op de Afrikanen.
Ze vechten het best en het mooist, maar het kan saai zijn.
Soms blijft het maar duren.
Als je vechten op z'n best wilt, moet je Thraciers zien.
Mee eens, slavenmeester? - Ze hebben allemaal goede punten.
Ik wil iets anders.
Stel een Thracier op tegen een zwarte.
Met alle respect, meneer, dat past niet bij elkaar.
Als het zwaard van de Thracier in het net zit, is het afgelopen.
Misschien. Maar de Afrikanen staan niet bekend om hun strategie.
Behalve Hannibal, natuurlijk.
Ik wil zien hoe lang een mentaal betere...
maar lichtbewapende man 't redt.
Dat soort experimenten zet kwaad bloed bij de mannen.
Voor 25.000 denarii...
kun je je wel wat kwaad bloed veroorloven, lijkt me.
Orde.
Wat is er?
Een privé-gevecht.
Wie wilt u? - Draba.
En David.
Dat is een Jood, toch?
Ja, ik weet dat u een Thracier wilde...
Nee. Dit is interessant.
Wel eens een Jood zien vechten? Heel goed met het zwaard...
en ze zijn erg slim.
Wie nog meer?
Spartacus en Polymus.
Wat vindt u ervan?
Allemaal goed, behalve die.
Die wil ik niet.
Vergeef me, mevrouw, maar die man heeft al 12 keer in de ring gestaan.
Hij is heel goed, heel sterk, heel snel.
Tegen wie stel je hem op? - Tegen de Afrikaan.
Wat doe je? - Ik bid.
Hoe bid je?
Dat kan ik je laten zien.
Wil je iets voor me doen?
lets wat we in onze stam doen?
Leg je mond op de mijne en blaas je ziel in mij...
dan blaas ik mijn ziel in jou.
Dan zijn onze zielen voor altijd één.
Eén ziel in twee lichamen.
Ik kom bij je terug.
Anders vermoord ik je zelf.
Bewaar je kracht voor morgen.
Ik zit vol kracht.
Zwaard tegen net en drietand. Wat is dat voor een gevecht?
Tijd.
Wat zouden ze denken?
Gladiatoren zijn dieren, puur en eenvoudig.
Als je ze beschouwt als mensen, verlies je het perspectief.
Klopt het wat ze zeggen over Joden? Hoe ze hun jongens verminken?
Wil je het zien?
Breng me de Jood voordat hij vecht.
Breng de Jood hier.
De rest gaat naar het wachthuis.
Kleed je uit.
Doen ze dat met hun kinderen?
Beestachtig.
Daarom zijn ze misschien zo goed met het mes.
De Jood moet eerst vechten. - Natuurlijk, meneer.
Sla toe. - Maak hem dood.
Maak hem dood. - Dood hem, Jood.
Waarom doodt hij hem niet?
Waarom heeft hij hem niet gedood?
Verwacht geen genade van me, Thracier.
Leef, Draba.
Daar is het leven voor.
Als de goden van je houden, sterf je als kind.
Dat was buitengewoon.
Als het tweede stel net zo goed is, ben ik heel tevreden.
Sla toe.
Maak hem dood. - Dood hem.
Hou hem tegen.
Waarom heeft hij me niet gedood?
Als hij me doodt, blijft hij leven.
Gaat hij tegen de Romeinen in, dan sterft hij.
Hij kiest ervoor te sterven.
Wie kiest ervoor te sterven?
Wie wil sterven?
Misschien wilde hij niet leven als een dier...
maar sterven als een mens.
Vader.
Je hebt gedroomd.
Ik heb tot nu toe geslapen.
Nu ben ik wakker.
Lopen, honden.
Lopen, zei ik.
Lopen, tuig.
Is het waar dat Draba geen Romeinen heeft gedood?
Als je je leven weggooit, zijn er betere manieren om te sterven.
Ga jij beter sterven?
Hij gaat dood als een hond en jij ook. Wij allemaal.
Ben je m'n vriend, Crixus?
Was Draba je vriend? - Ja. En m'n leraar.
Heeft hij je geleerd hoe je sterft? - Hij heeft me geleerd te leven.
Ik geef jullie het beste eten. Ik geef jullie vrouwen.
Jullie leven als koningen, slijten jullie dagen in ledigheid.
Alles wat ik verwacht, is trouw en gehoorzaamheid.
En wat krijg ik ervoor terug?
Verraad.
Cinna, haal een zwarte voor me.
Dood hem.
Nu zijn er geen problemen meer. De honden janken niet eens meer.
Opschieten, koeien.
Schiet op, slaven.
Zijn we honden die met zwepen geslagen moeten worden?
Spartacus. Je gaat sterven.
Wat gebeurt daar toch?
Er zijn er te veel.
Je hebt het me goed geleerd, Cinna.
Stilte.
Laat hem praten.
Stilte. Luister naar Spartacus.
Net als jullie ben ik altijd alleen geweest.
We konden elkaar niet in de ogen kijken.
We leefden als dieren.
Dit is de les van Draba.
Ik zal een mens zijn.
M'n leven is dat van m'n broeders.
Leef om tegen de Romeinen te vechten.
Haal de hekken neer.
Meester. De gladiatoren zijn in opstand gekomen.
Sta daar niet zo. Help me.
Veldformatie.
Haal m'n draagstoel. We moeten naar Capua.
Naar het garnizoen.
Vrije mannen en vrouwen, luister. We moeten ons klaarmaken.
Nordo, kun je het arsenaal openen?
Met m'n tanden, als het moet. - Spartacus, kijk.
David, ga.
Praat met ze.
Wat wil je dat ik zeg?
Vraag onze broeders om mee te doen.
Cadeaus. Ik breng cadeaus.
Vrijheid voor jullie en je kinderen. Doe met ons mee.
Vrijheid voor jullie. Kom mee.
Spartacus heeft altijd gezegd dat je ooit zou praten.
David, Varinia.
Kom. - Vertel het me later maar.
Ik moet nog één ding doen.
Maecenas.
Dank je. Je moet ze tegenhouden.
Waar gaat dat slaventuig heen? - Naar de heuvels in het zuiden.
Dat is kostbaars bezit. Je moet er iets van redden.
Te laat. Opschieten. Marcheren.
Alsjeblieft.
Kom. We gaan. - Kijk nou. Ze zijn zo arrogant...
dat ze niet meer in formatie zijn.
Als ze worden aangevallen, moeten ze man tegen man vechten.
En wie kan beter man tegen man vechten dan een gladiator?
Crixus, Nordo.
We hebben gasten.
Moeten we ze niet begroeten?
Kennelijk is er een gladiatorenopstand geweest in Capua.
Het hele garnizoen is afgeslacht.
De slaven zijn naar de heuvels gegaan, waar het verzet zich uitbreidt.
Dat bedoel ik nou. Daarom hebben we een sterke leider nodig.
Ik stel voor dat we de stadscohorten deze rebellie laten neerslaan.
Het hele garnizoen van Rome?
Bent u gek? Om tegen slaven te vechten?
Hoeveel van die gevaarlijke wezens zijn er? Wie is hun leider?
Een opzichter en een troep honden moet volstaan.
Ze hebben het hele garnizoen van Capua uitgemoord.
Het garnizoen van Capua...
Ik wil niet bot zijn, maar die doen alleen maar alsof ze soldaten zijn.
Een slavenopstand is nooit eenvoudig. Denk aan Sicilie.
De slaven vielen twee keer aan.
Na de tweede keer heersten ze een jaar lang over het eiland.
Deze opstand doet zich voor...
op 150 kilometer van waar we nu zitten te bekvechten.
Vindt u dat we een legioen moeten terugroepen van het front?
Pompejus, misschien? - Dan moeten we weken wachten.
Wachten de slaven ook? Lk denk het niet.
We moeten meteen handelen, voor het uit de hand loopt.
Maar alle stadscohorten?
Drie. Drie volledige cohorten.
Wie voert het commando?
Ik weet dat het niet gebruikelijk is jezelf naar voren te schuiven.
Hou u daar dan ook aan.
Ik wilde voorstellen dat de cohorten...
onder leiding van Titus Glabrus moeten komen.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Dank u voor uw vertrouwen in mij.
Als het de wens van de Senaat en het volk van Rome is, accepteer ik dat.
Als het echt de wens van de Senaat is...
dan, Titus Glabrus, hebt u onze zegen.
Vervolg deze meute met al het gewicht en de eer van de Romeinse wet.
We marcheren de wereld over en halen haar steen voor steen omver.
Kijk nou.
Ze vieren de zege, maar de strijd is niet eens begonnen.
Hoe gaan we ze voeden, of kleden...
laat staan trainen om tegen het Romeinse Rijk te vechten?
Door ze te leren de last te delen.
Zoals vrije mensen.
Waarom heb je Glabrus voorgesteld? Hij is zo stom als hij ijdel is.
Maar betrouwbaar. - Waarom jij niet?
Agrippa zou het hebben tegengehouden.
Er is ook weinig eer te behalen aan 't verslaan van slaven...
maar als het mislukt, sta je voor gek.
Als Glabrus erin slaagt...
is er een kleine opstand neergeslagen en staat hij bij me in het krijt.
Als het mislukt, is de hele stad in paniek.
En dan is de Senaat voor een permanenter leidingsysteem.
Angst is niet slecht, Caius.
De kiezers worden er gedweeer van.
Crassus zegt dat hij consul wil worden...
om de glorie van Rome te herstellen.
Maar eigenlijk wil hij dat consuls een vastere positie krijgen.
Keizer. De dag dat Crassus consul wordt...
is de Romeinse republiek ten einde.
We moeten besluiten nemen.
We moeten weg. - Waarheen?
Ik wil naar huis. - Het is overal hetzelfde als hier.
Overal zijn meesters en slaven.
Ik ga waar ik wil. Niemand vertelt Crixus meer wat hij moet doen.
Kom naar beneden.
Dit is Crixus de Galliër.
Misschien de sterkste van ons.
Maar het is maar één man.
Kun je deze buigen?
En deze allemaal?
Wij zijn als de pijlen.
Alleen zijn we zwak.
Maar samen onoverwinnelijk.
Daarom hebben de Romeinen ons per stam gescheiden.
Zijn we dus één stam? - Ja.
Willen jullie dat? - Ja.
Wie wordt onze leider?
Sta op als je de leider wilt zijn.
Als jullie dat willen.
Om te zorgen dat er geen tiran opstaat, moeten er wetten zijn.
Wat voor wetten? - Wat we nemen, houden we samen.
Niemand heeft bezit, alleen z'n eigen wapen.
We worden rijk van al het goud. - De Romeinen worden onze slaven.
Ik word geen slavenhouder.
Slavernij is slecht.
Het maakt slaven van alle mensen en dieren van slavenhouders.
Er is gelijkheid en rechtvaardigheid tussen man en vrouw.
Zijn we één stam? - Ja.
Eén volk? - Ja.
Is dat jullie wens?
Het is mijn wens.
Dan doen we het zo.
We gaan naar alle plantages en naar alle huizen...
bevrijden de slaven en vechten tegen iedereen die ons wil tegenhouden.
We maken een einde aan Rome en bouwen een nieuwe wereld...
zonder slaven en zonder meesters.
Wat gebeurt daar? - Een plantage verbrandt de stoppels.
Daarvoor is er te veel rook.
Dan is het een bosbrand of zo. - Laat ze sneller gaan.
Helena. - Sneller.
Waarom stoppen jullie? Wat betekent dit?
Wie jullie ook zijn, jullie blokkeren het pad van een Romeins burger.
Ga aan de kant.
Til de draagstoelen op.
Glabrus laat ons weten dat hij de bandieten nog niet is tegengekomen...
maar dat hun wandaden overal te zien zijn.
We horen dat slaven die niet meedoen, aan het zwaard worden geregen...
en dat ongelukkige Romeinen die ze tegenkomen...
een lot erger dan de dood wacht.
Ik moet helaas melden dat vele edelen zijn vermoord...
waaronder Cornelius Lucius en z'n vrouw Helena.
Helena en Cornelius Lucius?
Weet je het zeker? - Dat staat er.
De rebellenleider is Spartacus, een gladiator uit Thracie.
Hij heeft ze naar de Vesuvius gebracht.
Daar wil ik ze in de val lokken en ze vernietigen.
Wees gerust, ik weet dat in mijn handen...
de glorie en eer van Rome liggen.
Titus Glabrus.
Dus we zijn nu gelijk? - Heb je het daar moeilijk mee?
Ik doe m'n best beter te worden, maar ik kan niets beloven.
Je moet. Een kind moet kunnen opkijken tegen z'n vader.
Een kind? Krijgen we een kind?
Het slavenleger beklimt de noordkant van de berg, heer.
Het woord leger is hier niet gepast.
Het spijt me. - We overnachten hier.
Waarom gaan we niet verder?
De slaven tegenhouden vóór de bergen.
Het is koud, ik ben moe en ik heb honger. We blijven hier.
Heel goed. Licht maar sterk.
We moeten praten.
Dit is een krijgsberaad.
Wat doet die vrouw hier? - Ze heeft alle recht.
Zijn de vrouwen de baas? Leven Joden daarom onder de Romeinen?
En de Galliërs dan?
David heeft nieuws.
Er zijn drie cohorten Romeinse soldaten op de weg onder ons.
We zitten in de val. Ze hebben niet eens een kordon gebouwd.
1500 man.
Ik wist dat dit zou gebeuren, Thracier, maar jij moest zo nodig.
De mensen zijn moe. Ze moeten rusten.
De doden rusten voor altijd.
Je kon weten dat ze ons zouden volgen. Hoe komen van de berg af?
Wat ben je van plan?
Ik heb geen plan. - Echt niet?
Vanaf het begin heb ik altijd alleen maar aan de volgende stap gedacht.
Je moet toch een idee hebben? - Moet ik dat?
Ik ben niet anders dan jullie. Dat is toch het punt? Dat we gelijk zijn?
Ja, maar... - Dus bedenken jullie maar wat.
Het komt wel goed.
Jij bent tot leider gekozen. - Ik heb er niet om gevraagd.
Maar je hebt ook niet geweigerd.
En waarom zou je? Je bent de enige mogelijkheid.
Maar nu moet je ook leiden. - Toen ik alleen was...
kon ik alleen m'n eigen leven verliezen.
Nu zijn het honderden levens.
Jouw leven.
Dat van ons kind.
Ik weet dat je het antwoord vindt. - Waar?
In de ziel die ik volgens jou heb? - Ja.
Je hebt dit moment misschien niet gekozen.
Maar het lijkt erop dat dit moment jou heeft gekozen.
Hebt u de troepen toegestaan het kamp op te zetten...
zonder vestingen te bouwen?
De mannen zijn moe en ik ben moe.
Bij een bivak van een Romeins leger hoort een fort.
Het zijn maar een paar rotslaven in dezelfde omstandigheden als wij.
Met vrouwen en kinderen en 'n tiende van ons materiaal.
Sommigen van jullie vroegen net of ik een plan had.
Dit is het plan. Wij vallen eerst aan.
David, hou je mannen buiten het kamp tot je mij hoort roepen...
en storm dan naar binnen.
Als dit het niet houdt, vermoord ik je.
Dat hoeft dan niet. Dan zijn we allemaal dood.
Kom.
Je kunt het nu vertellen.
Je bent hier veilig.
Ik lag te slapen.
Ik werd wakker van geschreeuw.
Ik hoorde geschreeuw.
Ik schreeuwde.
Hun mannen waren overal, als wilde beesten.
En hun vrouwen aasden op de gewonden.
Het moorden ging maar door.
Onze mannen gooiden hun wapens neer en smeekten om hun leven...
maar er was geen genade.
Waarom werd jij gespaard? - Ik weet niet waarom ze mij uitkozen.
Ik weet alleen dat ze me naar hun leider brachten.
Ik ben Spartacus en ik heb een boodschap voor jullie Senaat.
Zeg ze dat volgens ons, de slaven, de Romeinse wereld corrupt en dood is.
We willen niets van jullie. Laat ons met rust.
Maar als jullie achter ons aan gaan, gaan jullie eraan.